كاتوليك موٴمن باقي ماند. او پيش از هوس موجدِ اصلي اصطلاحات فلسفي و كلامي در زبان مادري خويش بود.
نخستين نوشتههاي او (حدود 1370) ترجمههايي بود از آثار اوگوستين و بُناوِنتورا.
نخستين اثر بزرگش مجموعهٴ شش كتاب در باب موضوعات كلي مسيحيت بود، كه اولينبار در سال 1376 تأليف شد؛ ولي چهار بار آن را بازنويسي كرد، كه عنوان تحرير آخرياش
كتابهاي آموزشي مسيحي بود و تنها يك سال پيش از مرگش بهاتمام رسيد. اين شش كتاب بهترتيب مربوط است به: الف) ايمان، اميد و عشق؛ ب) دوشيزگان، بيوگان، زندگي زناشويي؛ اخلاق جنسي هوشمندانه موردبحث قرار گرفته؛ البته كمال مطلوب از ديدگاه او باكره ماندن بود؛ ج) رئيس خانواده، كدبانو، خانواده. تدبير منزل و سياست مدن مورد بحث قرار گرفته است. اين بخش حاوي دانستنيهاي جالبي دربارهٴ اخلاق خانوادگي طبقهٴ متوسط بوهميا در سدهٴ چهاردهم است؛ د) چگونه نُه طبقه از مردم را با نُه طبقه از فرشتگان قياس توان كرد؟؛ ه') چگونه شيطان ما را ميفريبد؟؛ و) راه پاك شدن از گناهان.
دومين اثر بزرگ توماس، كه درزمان وِنكِسلاس (واچسلاو چهارم، شاه بوهميا 1378ـ1419) نوشته، بزم
فضلا يا مكالمات ديني نام دارد، كه رسالهاي است در باب خداوند بهصورت محاورهاي ميان پدر و پسر. عموماً اين را شاهكار او دانستهاند. الهيات و فلسفهٴ او ابتكاري نيست، بلكه التقاطي است و داراي روح واقعگرايي مدرسي. يكي از بهترين بخشهاي آن در بحث از زيبايي است، بدين صورت ((حكمت خداوند بهصورت زيبايي و شكوه خلقت برما آشكار ميشود.)) توماس اين رساله را بهصورت محاوره نوشت تا والدين بوهميايي بهتر بتوانند فرزندانشان را آموزش بدهند.
در سال 1392 او تعدادي مواعظ براي روزهاي يكشنبه و اعياد گردآورد. آخرين اثر او ترجمهٴ مكاشفات بيرگيتاي قديسه بود. تأثير بيرگيتا را بر او در اواخر عمرش ميتوان همتاي تأثير كريستينا پُناتُفسكا بر كُمِنسكي (يوآنس آموس كمِنيوس 1592ـ1671)، نزديك به سه قرن پس از آن دانست.
8. سوئد
سنت بيرگيتا
قديسه بريگيتاي سوئدي (حدود 1303ـ1373) يا ((بريجِت)). او را نبايد با بريجِت ايرلندي (يا دقيقتر بريجيد حدود 451ـ525) اشتباه كرد.
دختر بيرگِر پِرسُن حاكم و قاضي اوپلاند و پسرعم شاه و اينگِبُرگ بنگتسدُتِر، دختر شاهدخت زيگريد زيبا. بيرگر از معتبرترين مردان سوئد بود و قوانين قلمرو خود را تدوين كرد.